واپسین برگ های رنگ پریده درخت خشک شده وجودم را نثار تنگ نظری باد بیرحم پاییزی میکنم و خسته و نالان و عریان چشم به راه برف میمانم،دیگر مرا به بهار امیدی نیست،درخت خشک شده چشم انتظار بهار نمیماند.بهره م
برچسب: نویسنده: باربد خلیلی تاريخ: يکشنبه 24 آذر 1398 ساعت: 2:01